ایدهء اصلی طرح، ۴ تاق، الگوی ازلی معماری ایرانی است: چهار ستون افراشته که با گنبدی چهار بخشی پوشانده میشوند. در ازادی ستونها در سیستم پیچیدهای از خمیدگیها، تاب برمیدارند و بالامیروند و در نهایت به محوطه میدان مانندی در بالاترین نقطه میرسند.سابقه این مفهوم، در مقیاسی کوچکتر در سردرِ ورودی دانشگاه تهران دیده میشود که کوروش فرزامی آن را در سال ۱۳۴۴ طراحی کرد و سال ۱۳۴۶ ساخته شد.