من از وقتی تو نوشته هایم را می خوانی، می نویسم. از وقتی اولین نامه را نوشتم. نامه ای که نمی دانستم مفهومش چیست. نامه ای که معنایش را تنها در چشمان تو می شد یافت. من هیچ گاه بیش از سه جمله اول این نامه چیزی ننوشته ام:
هیچ باوری نداشتن، منتظر چیزی نبودن، امید داشتن به آن که روزی اتفاقی بیفتد. کلمه ها از زندگی ما عقب هستند. تو همیشه از آنچه من از تو انتظار داشتم، جلوتر بودی.تو.........
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
